احادیثی درباره اسراف و قناعت

 

امام علی(ع): دور اندیش کسی است که از ولخرجی کناره و از اسراف دوری کند.[1[
امام علی(ع): بیچاره اسراف‌کار! چه دور است از اصلاح نفس و جبران کردن کار خود.[2[
امام علی(ع): اندازه نگه‌داشتن معیشت به قدر نیاز، بهتر از زیاده‌روی کردن است.[3[
امام علی(ع): بخشش نکردن صرفه‌جو، بهتر از بخشیدن اسراف‌کار است و امساک کسی‌که مال خود را حفظ می‌کند، نیکوتر از بخشش کسی است که مالش را بر باد می‌دهد.[4[
امام علی(ع): هرگاه خداوند خیری را برای بنده‌اش بخواهد، میانه‌روى و خوش‌تدبیری را به او الهام می‌کند و او را از تدبیر و اسراف دور می‌سازد.[5[
امام علی(ع): میانه‌روى و اسراف نکردن، از شخصیت است.[6[
امام علی(ع): شاکرترین مردم قانع‌ترین آنهاست و ناسپاس‌ترین آنان در مقابل نعمت‌ها، حریص‌ترین آنهاست.[7[
امام علی(ع): کسی‌که به اندک قانع نیست، چگونه می‌تواند خودسازی کند.[8[
امام علی(ع): ای فرزند آدم! اگر از دنیا به قدری که تو را کفایت کند خواهى، بدان که کمترین چیز دنیا کفایتت می‌کند و اگر از دنیا به اندازه‌ای که تو را کفایت کند نخواهى، بدان که همه دنیا هم بسنده‌ات نخواهد کرد.[9[
امام علی(ع): میوه قناعت، میانه‌روى در کسب و کار است و خویشتن‌داری از دست درازکردن به سوی مردم.[10[
امام حسن(ع): بدان که مردانگیِ قناعت و خرسندى، بیش از جوان‌مردیِ بخشش است.[11[
امام زین‌العابدین(ع): و مرا از زیاده‌روی بازدار و روزی‌ام را از تلف شدن نگاه‌دار و دارایی‌ام را با برکت دادن به آن، افزون گردان و راه مصرف آن را در کارهای خیر به من بنمایان.[12[
امام صادق(ع): به آنچه خداوند قسمت تو کرده قانع باش و به آنچه دیگران دارند چشم مدوز و آنچه را بدان نمی‌رسی آرزو مکن؛ زیرا کسی‌که قانع باشد، سیر می‌شود و کسی‌که قانع نباشد، سیر نمی‌شود و بهره آخرتت را دریاب.[13[
امام صادق(ع): در آنچه بدن را سالم نگه می‌دارد اسراف نیست، بلکه اسراف در چیزهایی است که مال را تلف کند و به بدن زیان رساند.[14[
امام صادق(ع): کسی‌که به معاش اندک از سوی خدا خرسند باشد، خداوند به عمل نیک او خرسند گردد.[15[
امام رضا(ع): قناعت، سبب خویشتن‌داری و ارجمندی و آسوده شدن از زحمت فزون‌خواهی و بندگی در برابر دنیاپرستان است. راه قناعت را جز دو کس نپیماید: یا عبادت‌پیشه‌ای که خواهان خرد آخرت است یا بزرگواری که از مردمان فرومایه دوری کند.[16[
امام حسن عسکری(ع): به درستی‌که برای جود اندازه‌ای است که اگر از آن زیاده شود، اسراف است.[17[

 

 

 

 

 

پی نوشت :

[1] غررالحکم، ح 1530.
[2] همان، ح 10092.
[3] همان، ح 4812.
[4] همان، ح 3406-3407.
[5] همان، ح 4127.
[6] غررالحکم، ح 10053.
[7] همان، ج 77، ح 422.
[8] غررالحکم، ح 6979.
[9] اصول کافى، ج 2، ح 138.
[10] غررالحکم، ح 4634.
[11] بحارالانوار، ج 78، ح 111.
[12] صحیفه سجادیه، دعای 20.
[13] اصول کافى، ج 8، ح 243.
[14] بحارالانوار، ج 75، ح 303.
[15] اصول کافى، ج 2، ح 138.
[16] همان، ج 78، ح 349.
[17] درة الباهره، ح 43.

 

/ 0 نظر / 62 بازدید